W sposób bardziej ogólny definiuje audyt norma ISO 19011: „systematyczny, niezależny i udokumentowany proces uzyskiwania dowodu z audytu oraz jego obiektywnej oceny w celu określenia stopnia spełnienia kryteriów audytu”. Przez kryteria audytu rozumieć należy polityki, procedury lub wymagania stanowiące odniesienie do audytu. Natomiast dowód z audytu to stwierdzenie faktu, zapis lub inna informacja, która jest możliwa do zweryfikowania i istotna z punktu widzenia kryteriów audytu [ISO 19011 2002, s.7].