Rodzaje audytu

Norma ISO 19011 wyróżnia trzy podstawowe rodzaje audytów wskazując na dwie dodatkowe ich odmiany. Audyt pierwszej strony, nazywany wewnętrznym, polega na wytypowaniu pracowników organizacji, którzy przeprowadzą badanie wybranego jej obszaru (w którym, dla zachowania obiektywizmu, nie mogą pracować).

Podstawy audytu

Metoda audytu była przez szereg lat stosowana przez osoby zajmujące się kontrolą i monitorowaniem działania wybranych obszarów działania organizacji bez komunikacji z innymi obszarami. Spowodowało to wykształcenie kilku standardów prowadzenia audytów, które opierając się na wspólnych zasadach, rozwijają je różnych kierunkach. Do głównych standardów należy zaliczyć: IAA, INTOSAI, ISACA, COBIT oraz ISO 19011.

Rola audytora

Audyt jest narzędziem wspomagającym przekaz informacji od pracowników do kierownictwa. Dzięki anonimowości zapewnionej przez brak bezpośredniego kontaktu, kierownictwo ma możliwość otrzymania bardzo cennych informacji o działaniu systemu zarządzania i skutkach podejmowanych wcześniej decyzji. Wykorzystanie tej wiedzy jest zauważane przez pracowników i zwiększa motywację do pracy. Wynikiem zastosowania tych informacji jest doskonalenie zadań, działalności, procesów i całej organizacji.

Cele audytu

W sposób bardziej ogólny definiuje audyt norma ISO 19011: „systematyczny, niezależny i udokumentowany proces uzyskiwania dowodu z audytu oraz jego obiektywnej oceny w celu określenia stopnia spełnienia kryteriów audytu”. Przez kryteria audytu rozumieć należy polityki, procedury lub wymagania stanowiące odniesienie do audytu. Natomiast dowód z audytu to stwierdzenie faktu, zapis lub inna informacja, która jest możliwa do zweryfikowania i istotna z punktu widzenia kryteriów audytu [ISO 19011 2002, s.7].

Podejmowanie decyzji na podstawie faktów

Wszelkie decyzje podejmowanie w systemie zarządzania jakością należy opierać na wcześniejszych badaniach i analizach. W tym celu organizacja powinna określić jakie dane wejściowe są niezbędne do podejmowania powtarzalnych decyzji, a następnie zidentyfikować miejsca mierzenia i przetwarzania informacji, określić metody ich gromadzenia oraz analizowania również z uwzględnieniem metod elektronicznych.

Ciągłe doskonalenie

Wszystkie elementy składające się na organizację powinny być doskonalone. Zarówno działanie systemu, procedury, konstrukcja procesów, jak i kwalifikacje pracowników muszą być monitorowane w celu znajdowania możliwości bardziej efektywnego działania.