W świetle problemów zarządzania bezpieczeństwem wiedzy, niezbędne staje się więc znalezienie modelu zabezpieczeń, który nie będzie kolidował z dzieleniem się wiedzą. Model taki jest możliwy i już dziś osiągalny, jednak bardzo ryzykowny dla organizacji działających komercyjnie. Y. Awazu i K. C. Desouza (2004, s. 1016) zauważyli, że społeczność skupiona wokół idei otwartego oprogramowania (ang. open-source software,OSS, dawniej free software), spełnia zasady organizacji opartej na wiedzy, w której nie występują blokady dzielenia się wiedzą.